Assert.IsNotNull(items);
Assert.AreEqual(2, items.Count);

Assert.That(items, Is.Not.Null);
Assert.That(items.Count, Is.EqualTo(2));

Kod editörü içersinde de amaca yönelik konumlanma kısayolları mevcut:

Navigate To: (Ctrl+,)

Herhangi bir tipin üzerindeyken bu komutu çalıştırdığınızda o tip ile ilgili yapabileceklerinizin menüsü ile karşılaşırsınız. Bir sınıf üzerindeyseniz, alt/üst sınıflarına, tipin tanımlandığı dosyaya gidebilirsiniz:

Find Usages: (Alt+Shift+F12)

Highlight Usages In File: (Alt+Shift+F11)

Kursörün üzerinde bulunduğu tipin dosya içerisinde kullanıldığı tüm yerler işaretlenecektir. Kırmızı zemin rengiyle gösterilenlerde atama/yazma işlemi varken mavi zemin rengi olanlar sadece okuma olduğunuzu gösterir. İşaretli bölgeler arasında dolaşmak için Ctrl+Alt+PgUp ve Ctrl+Alt+PgDown tuşlarını kullanabilirsiniz.

Type Hierarchy: (Ctrl+E,Ctrl+H)

Kursörün üzerinde bulunduğu bir tipin içinde bulunduğu tüm hiyerarşik yapıyı sorgulayabilirsiniz:

Locate In Solution Explorer: (Alt+Shift+L)

Kod editöründe açık olan bir dosyaya solution explorerda konumlanır. Çok basit ama çok pratik bir özellik.

• Kullanım kolaylığı sağlayan özellikleri (Smart Enter, Smart Code Completion, Surround With, vs)
• Konumlanma özellikleri (Find Type, Find Usages, Go To Inheritor )
• Refactoringler
• Kod analizi (Quick Fix, Context Actions, vs)

Smart Enter:

if anahtar kelimesinden sonra Ctrl+Shift+Enter tuşlarına basınca if bloğu otomatik olarak tamamlanacaktır.

Type Completion:

Tamamlama listesinden WebRequest seçildiği zaman usingler arasına System.Net namespace’i de eklenecektir. Dikkat ettiyseniz WebRequest’i anlatmak için WebR yazmadık sadece WR harflerini yazmamız yetti, ReSharper’ın her yerinde CamelHump kullanarak tamamlama yapabilirsiniz.

Smart Code Completion:

Count Extension metoduna lambda expression, Predicate veya anonymous delegate geçebiliriz. Yani count içine Func<int,bool> imzasına sahip herhangi bir şey yazılabilir. ReSharper bize hepsini öneriyor. Create method Predicate(int) seçeneğinizi seçersen bool döndüren ve int tipinde tek parametre kabul eden bir metot otomatik olarak oluşturulacaktır.

Symbol Completion:

WebRequest sınıfı için 2 tane öneri ile geliyor, çoğu durumda bu önerilerden birisi zaten yazmak istediğimiz olacaktır. Bu özelliğin aktif olması için ReSharper’ın intellisense’ini kullanıyor olmanız lazım.

Surround With:

Incremental Selection:

Bu eklenti kod yazmayı oldukça kolaylaştıran ve hatta bazı durumlarda olası buglar için bile sizi uyaran mükemmel bir araç. Resharper ile kod yazmanın nasıl olduğunu göstermek için 9 dakika civarında bir video hazırladım. Kullanabildiğim kadar çok özelliği kullanmaya çalıştım. Bazı yerlerde sırf neler önerdiğini göstermek için bilerek hatalı ya da eksik yazdım. Video bittikten sonra birde kendim seyrettim ve size şunu söyleyebilirimki videoda kullandıklarım Resharper’ın yapabildiklerinin sadece %10′u olabilir. Fakat size yinede fikir verir umarım.

Bir de son not olarak yazdığım kodun bir anlamı veya mantığı yok, sadece bir şeyler yazmak için yazdım

Videoyu izlemek için buraya tıklayın

Kod Kapsama nedir?

Kod kapsama ile ne gibi bir ölçüm yaparız?

• Test senaryolarımız tarafından ulaşılmayan, test edilmeyen kod parçacıklarını tespit edebiliriz
• Test edilmeyen kod parçalarını da içerecek yeni testler yazabilir ya da eski testlerimizi genişletebiliriz.
• Gereksiz testleri tespit edip kaldırabiliriz.
• Aslında hiç kullanmadığımız kod parçacıklarını ayıklayabiliriz

Diyelimki bir tane Registration adında bir DTO sınıfınız ve bu sınıftaki bilgileri doğrulayan RegistrationValidator diye başka bir sınıfız var.

public class Registration
{
  string name;
  string password;
  public string Name
  {
    get { return name; }
    set { name = value; }
  }
  public string Password
  {
    get { return password; }
    set { password = value; }
  }
}
public class Validator
{
  public const int MINPASSWORDLENGTH = 6;
  public const int MINNAMELENGTH = 5;
  protected virtual bool IsValidUserName(Registration registration)
  {
    return registration.Name.Length > MINNAMELENGTH;
  }
  protected virtual bool IsValidPassword(Registration registration)
  {
    return
      registration.Password.Length > MINPASSWORDLENGTH &&
      registration.Password.IndexOfAny("0123456789".ToCharArray())>-1;
  }
  public virtual bool IsValid(Registration registration)
  {
    return IsValidUserName(registration) && IsValidPassword(registration);
  }
}

[TestFixture]
public class ValidationTests
{
  private Validator validator = new Validator();
  private Registration _registration;
  [SetUp]
  public void SetUp()
  {
    _registration = new Registration();
    _registration.Name = "t-hex";
    _registration.Password = "abcd";
  }
  [Test]
  public void Shouldnotvalidateifnameisshorterthanminumunlength()
  {
    Assert.IsFalse(validator.IsValid(registration));
  }
  [Test]
  public void Shouldnotvalidateifpassworddoesntcontainnumbers()
  {
    Assert.IsFalse(validator.IsValid(registration));
  }
  [Test]
  public void Shouldnotvalidateif_password__is_shorter_than_minimum_length()
  {
    Assert.IsFalse(_validator.IsValid(_registration));
  }
}

Peki gerçekten doğru mu yaptık? Bir de NCover ile bakalım:
Neden oranlar bu kadar düşük? 100% olması lazım zaten iki üç tane metodu test ediyoruz burada. Hatta sonuçlardan anladımıza göre get_Password, IsPasswordValid metodları hiç çağırılmamış!

Bunun nedeni lazy evaluation. C# derleyicisi tümü “ve” ile bağlanmış bir ifade de ilk false döndükten sonrakileri hiç çalıştırmaz çünkü zaten her durumda tüm sonuç false olacaktır. Bu durumda da biz ilk testi yaptığımızda uzunluk 5 karakterden kısa olduğu için false alıyoruz ve aslında şifreyi hiç kontrol etmiyoruz. Hatta daha vahimi ise şifreyi test eden kodumuzu gerçektende yanlış yazmışız, IndexOfAny metodu -1′ eşit değil -1′den büyük olmalıydı.

Kodumuzu düzeltelim:

protected virtual bool IsValidPassword(Registration registration)
{
  bool valid = registration.Password.Length > MINPASSWORDLENGTH;
  valid = valid && registration.Password.IndexOfAny("0123456789".ToCharArray()) > -1;
  return valid;
}
//testlerde de
[Test]
public void Shouldnotvalidateifpassworddoesntcontainnumbers()
{
  _registration.Name = "longername";
  _registration.Password = "abcdefg";
  Assert.IsFalse(validator.IsValid(_registration));
}

Burdan 2 sonuç çıkarabiliriz: Birincisi; Test edilmesi gereken koşulların hepsini “ve” ile bağlamayın, bu hem okunurluğu azaltır, hem de yukarıdaki gibi hatalara neden olabilir. Onun yerine önce boolean değişkenlere değerleri atayın sonra kontrol edin. İkincisi de hiçbir zaman emin olmayın.

build.xml scriptine aşağıdaki eklemeyi yapıp

<hibernatetool destdir="src">
   <configuration configurationfile="src/hibernate.cfg.xml">
     <fileset dir="src">
    <include name="*.hbm.xml"/>
 </fileset>
   </configuration>
   <hbm2ddl 
      create="true" 
      update="true" 
      format="true" 
      outputfilename="ddl.sql" 
      delimiter=";" />
</hibernatetool>

çalıştırdığımızda console’da şöyle bir sonuç almamız lazım.

Buildfile: C:\eclipse32\workspace\HibernateTest\build.xml
default:
[hibernatetool] Executing Hibernate Tool with a Standard Configuration
[hibernatetool] 1. task: hbm2ddl (Generates database schema)
[hibernatetool] create table Musteri (ID integer not null, AD varchar(20), SOYAD varchar(20), YAS integer, primary key (ID))
BUILD SUCCESSFUL
Total time: 4 seconds

Gördüğünüz gibi, Musteri tablosunun DDL bizim için hazırlandı.

<?xml version="1.0"?>
<project name="project" default="default">
    <property name="hibernate.path" location="c:/eclipse32/hibernate"/>
    <property name="jaybird.path" location="c:/eclipse32/jaybird"/>
    <taskdef 
        name="hibernatetool" 
        classname="org.hibernate.tool.ant.HibernateToolTask">
        <classpath>
            <fileset dir="${hibernate.path}">
                <include name="*.jar"/>
                    <include name="lib/*.jar"/>
                    <include name="tools/*.jar"/>
            </fileset>
            <fileset dir="${jaybird.path}">
                <include name="*.jar"/>
            </fileset>
        </classpath>
    </taskdef>
    <target name="default" description="açıklama">
        <hibernatetool destdir="src">
            <configuration configurationfile="src/hibernate.cfg.xml">
                <fileset dir="src">
                    <include name="*.hbm.xml"/>
                </fileset>
            </configuration>
        </hibernatetool>
    </target>
</project>

Bu script dosyasını çalıştırmak için üzerine tıklayın Run As > Ant Build... seçeneğini veya editör açıkken Alt+Shift+X,Q kısayol tuşlarını kullanabilirsiniz.

Hibernate Tools ile ilgili detaylı açıklama ve bir el kitabı hibernate.org adresinde mevcut. O yüzden detaylara girmeyeceğim şimdilik.

Hibernate için hazırladığımız eşleme dosyaları tamamen java sınıfı odaklıdır. Yani bu dosyaları tasarlarken hep java tarafından düşünmeliyiz. Veri tabanı ise sadece bunları saklamak için gerekli ve yeni bir model hazırlarken önemli değildir. İşte bu noktada Hibernate bize Hibernate Tools adıyla bir takım araçlar sunuyor. Bu araçları kullanarak eşleme dosyalarından DDL ve Java sınıflarını otomatik olarak oluşturabilirsiniz.

import java.util.Iterator;
import java.util.List;
import org.hibernate.SessionFactory;
import org.hibernate.cfg.Configuration;
import org.hibernate.classic.Session;</code>

public class Test1 
{
  public static void main(String[] args) 
  {
    Configuration conf = new Configuration();
    conf.addResource("Musteri.hbm.xml");
    SessionFactory sessionFactory = conf.configure().buildSessionFactory();
    Session session = sessionFactory.openSession();
    List list = session.createQuery("from Musteri").list();
    for (Iterator iter = list.iterator(); iter.hasNext();) 
    {
      Musteri musteri = (Musteri) iter.next();
      System.out.print(musteri.getId()+" ");
      System.out.print(musteri.getAd()+" ");
      System.out.print(musteri.getSoyad()+" ");
      System.out.println(musteri.getYas()+" ");
    }
    session.close();
  }
}

Dikkat ettiyseniz createQuery metodundan sonra list metodunu çağırıyoruz ve sonuç olarak da bize bir List arayüzü (interface) döndürülüyor. Tercihinize göre array(), iterator() metodlarını da kullanabilirsiniz. Eğer dönen kayıtlar üzerinde bir ileri bir geri gidebilmek istiyorsanız scroll() metodunu kullanın.

Parametreli sorgular da hazırlamanız mümkün. Örneğin:

List list = session.createQuery("from Musteri where yas > :yas")
.setInteger("yas", 25)
.list();

Öncelikle, yapılandırmada belirttiğimiz veritabanına bağlanıp bir tablo oluşturalım.

create table MUSTERI (
   id integer not null primary key,
   ad varchar(20),
   soyad varchar(20),
   yas smallint 
);

Tablomuzdaki her kayıt bir java sınıfına denk geleceği için Musteri adıyla bir java sınıfı oluşturmamız gerekiyor. Daha sonra bu tablo ile bu sınıfı eşleyeceğiz.

public class Musteri {
    private int id;
    private String ad;
    private String soyad;
    private int yas;
    public String getAd() {
        return ad;
    }
    public void setAd(String ad) {
        this.ad = ad;
    }
    public int getId() {
        return id;
    }
    public void setId(int id) {
        this.id = id;
    }
    public String getSoyad() {
        return soyad;
    }
    public void setSoyad(String soyad) {
        this.soyad = soyad;
    }
    public int getYas() {
        return yas;
    }
    public void setYas(int yas) {
        this.yas = yas;
    }
}

Not:Getter ve Setter metodlarını tek tek yazmak yerine, private alanları belirttikten sonra Eclipse’in Source > Generate Getter and Setter... seçeneğini kullanabilirsiniz.

Şimdi bu sınıfla veritabanımızdaki MUSTERI tablosunu eşleyecek mapping dosyasını hazırlamaya geldi. Hibernate.cfg.xml dosyasının bulunduğu klasöre Musteri.hbm.xml adında yeni bir dosya açın ve içeriğini şöyle belirleyin.

<?xml version='1.0' encoding='utf-8' ?>
<!DOCTYPE hibernate-mapping PUBLIC 
    "-//Hibernate/Hibernate Mapping DTD 3.0//EN"
    "http://hibernate.sourceforge.net/hibernate-mapping-3.0.dtd">
<hibernate-mapping>
  <class name="Musteri">
    <id name="id" column="ID" type="int"/>
    <property name="ad" column="AD" type="string" length="20" />
    <property name="soyad" column="SOYAD" type="string" length="20" />
    <property name="yas" column="YAS" type="int"/>
  </class>
</hibernate-mapping>

Bu eşleme dosyasında yaptığımız tek şey Musteri sınıfındaki değişkenlerin hangi tablodaki hangi alanlara denk geldiğini belirtmek.

Artık veritabanımıza kayıt girebiliriz. Kodumuzu şu şekilde değiştirmemiz lazım:

import org.hibernate.SessionFactory;
import org.hibernate.Transaction;
import org.hibernate.cfg.Configuration;
import org.hibernate.classic.Session;
public class Test1 {
  public static void main(String[] args) {
        Configuration conf = new Configuration();
        conf.addResource("Musteri.hbm.xml");
        SessionFactory sessionFactory = conf.configure().buildSessionFactory();
        Session session = sessionFactory.openSession();
        Transaction tx = session.beginTransaction();
        for (int i = 1; i < 10; i++) {
            Musteri musteri = new Musteri();
            musteri.setId(i);
            musteri.setAd("Deneme "+i);
            musteri.setSoyad("Müşterisi");
            musteri.setYas(20+i);
            session.save(musteri);
        }
        tx.commit();
        session.close();
  }
}

Çalıştırıp bir bakın MUSTERI tablosuna yeni bir kayıt girilmiş mi diye.