Fakat bu IDE’nin kullanıcılarından birisi (Andread Hausladen) öyle bir yama yapıyorki derleme zamanı %75 azalıyor. Görünen o ki; derleme işlemi başlatıldığında derleyiciye IDE tarafından bazı callback fonksiyonları kaydediliyormuş ve bunlardan birisi de OpenFile fonksiyonuymuş. Sorun ise OpenFile fonksiyonunun aynı zamanda dosya var mı yok mu kontrol etmek için de kullanılıyor olmasıymış ki bu da oldukça zaman kaybına neden oluyormuş. Andreas ise yamasında OpenFile çağırılmadan önce GetFileAttributes fonksiyonu ile dosyanın var olup olmadığının kontrol edilmesini, dosya varsa OpenFile çağırılmasını sağlamış ki bu da 30 saniyelik derleme süresini 4.5 saniyeye düşürmüş!

İşin ironik tarafı ise enerji tasarruflu uygulama geliştirme için yapılabileceklerle ilgili StackOverflow’da sorulan bu soruda karşıma çıktı. İlk cevap şu an C++ Builder’ı geliştiren CodeGear’ın ürün sorumlusu Nick Hodges‘dan gelmiş, ikinci cevap ise tam bir ayar niteliğinde.

C++ Builder’ın yılda 200 gün çalışıp, günde 15 dakikasını derleme işleminin bitmesini bekleyerek harcayan 20000 geliştirici tarafından 5 yıldır kullanıldığını düşünürsek saatte 50$ masraf ile toplam maliyet 187.5 milyon doları buluyor. Borland’ın neden bu hale geldiğine şaşmamak lazım.

ikinci sete de hingis hızlı başlıyor. ilk oyunu alıyor, graf’ın servisini kırıyor, durum 2-0 oluyor. her şey hingisin lehine gelişmekte fakat bu maçı efsanevi yapan ne varsa bundan sonra gerçekleşiyor. durum 2-0 iken hingisin bir topu arka çizgiye düşüyor, hakem dışarıda diyor, hingis itiraz ediyor. saha toprak olduğu için hakem inip topun izine bakmaya gidiyor ve izi göremediğini söylüyor, sayı tekrarlanacak fakat hingis kendinden emin “ben burdan görüyorum, iz işte orada” diye kendi yarı sahasından işaret ediyor. hakem tekrarlanacak diyor. işte o an genç kızımız hingis yapmaması gereken bir şey yapıyor ve karşı yarı sahaya geçip topun izini gösteriyor. sonra ortam geriliyor, seyirci fransız tabi, anında dönüyor ve “steffi! steffi!” diye tempo tutmaya başlıyor. hingisin morali iyice bozuluyor. graf ise eski kurt, gidip ortamı biraz daha geriyor ve hakeme “buraya konuşmaya mı geldik tenis oynamaya mı?” diye söylüyor. sonuç olarak hingisin bir sayısı siliniyor ve tekrarlanması gereken sayı graf’a yazılıyor.

http://video.google.com/videoplay?docid=4417724168600909561

tenis maçlarında sadece kazanılan sayılar alkışlanır fakat kudurmuş seyirci hingisin kaçırdığı her sayıyı alkışlıyor, servis atarken susmuyor. hingisde ne yapacağını şaşırıyor, iki defa tuvalet molası alıyor ve sonuna kadar kullanıyor. 2. seti kaybediyor sonra da maçı.

[videoların hepsini seyredin pişman olmazsınız] http://www.youtube.com/watch?v=fRuGUTbdf00 http://www.youtube.com/watch?v=hND_CQfFqnQ http://www.youtube.com/watch?v=BshTRjeHDpY gerçekten hafızalarda yer eden mükemmel bir finaldi. hingis kaybetti, 2. oldu sonra gidip ferrarisinde ağladı. sonra sakatlandı ve 23 yaşında tenisi bıraktı. 2006′da geri döndü. ertesi gün de ben gidip öss sınavına girdim. o da ayrı bir hikayedir.

Benzer strateji oyunları eskiden beri vardır. 90′lı yıllarda MadTV diye bir oyun vardı. Bu oyunda da amaç bir televizyon şirketini yönetmekti. Şovmenleri ve spikerleri işe alıp, onlara programlar hazırlatıyor, filmler satın alıp yayınlıyor ve reklamlardan gelir etmeye çalışıyordunuz. Fakat bu oyun içimde uktedir, çünkü hiçbir zaman doya doya oynayamadım MadTV’yi…

İşte bu oyunlardan ilham alarak aklıma benzer bir fikir geldi.

Software Manager: Bir yazılım şirketinin başında olacaksınız ve belli ihtisaslara sahip yazılımcıları işe alıp çeşitli yazılımlar geliştirecek, lisanslı veya open source yazımlar alacak, satacak, ve bir nevi Microsoft olmaya çalışacaksınız.

Uzun zamandır aklımda böyle bir proje var. Open source olarak bunu yapmak istiyorum. Platform olarakta Java veya .NET’den birini kullanarak tecrübemi arttırmak istiyorum.

İnşallah bir ara zaman bulurum da bunu yaparım, yoksa bu kadar ukte beni felç eder mazallah.

Açık kaynak kodlu yazılımların gelişim sürecini, bu felsefenin doğuşunun nedenlerini, GNU/Linux’un yaygınlaşmasını Richard Stallman, Linus Torvalds gibi birinci ağızlardan dinlemek istiyorsanız bir buçuk saat uzunluğundaki bu ingilizce belgeseli seyrediniz.

http://video.google.com/videoplay?docid=7707585592627775409

Film endüstrisi DVD filmlerinin kopyalanması engellemek için CSS (Content Scrambling System) adıyla bir yöntem geliştirdi. DVD’lerin içinde gördüğünüz büyük boyutlardaki VOB dosyaları bu CSS yöntemi kullanılarak içerikleri şifrelenmiş MPEG-2 dosyalardır. DVD oynatıcı üreten tüm firmalar bu şifreyi çözmek için gerekli olan algoritmayı DVD-CCA adında bir şirkete bir miktar ücret ödeyerek lisanslamak zorundadırlar. Bu firma aslen DVD’nin ve CSS’in geliştirmesini gerçekleştiren firmadır.

CSS algoritması DVD endüstrisine bazı kısıtlamalar getirmektedir. 6 tanesi coğrafi bölge olmak üzere (Kuzey Amerika, avrupa, vs ) ve son olarakta 1999 yılında eklenen “Uçaklar” ile birlikte toplam 7 tane bölge için bu sınırlamalar belirlenmiştir. Bu bölgelerden biri için üretilmiş bir DVD oynatıcı diğer bir bölge için üretilmiş DVD’yi bu kısıtlmalardan dolayı çalıştıramaz.

Uzunca bir süre bu lisanslama bedelinden dolayı Linux için DVD oynatan bir yazılım olmadı. Ekim 1999’da kimliği bilinmeyen bir grup Alman hacker tarafından CSS algoritmasını çözen yöntem geliştirildi ve 15 yaşındaki bir Norveçli genç tarafından da internette yayınlandı. deCSS adı verilen bu program şifreyi çözerek VOB dosyalarını bildiğimiz MPEG-2 dosyaları haline getiriyordu.

Fakat doğal olarak DVD-CAA ve Motion Pictures firması bu kodun izini sürüp internetten kaldırılması için dava açtılar. 15 yaşındaki çocuk ise Norveç polisi tarafından tutuklandı fakat suçlu bulunmadı.

Bu kodu bulundurmak, kullanmak ve açık olarak yayınlamak suç kapsamına giriyordu. Hackerlar bu kodu yayınlamak için çeşitli yöntemler aradılar. Bu yöntemlerden en yaratıcı 2 tanesi şöyledir:

deCSS kodunu JPEG dosyalarının içine gömdüler ve bu kodu çıkaracak yöntemi ise düz metin biçiminde internette yayınladılar.

İkincisi ise Phil Carmondy adındaki bir sayı bilimciden geldi. Phil, C ile yazılmış deCSS kodunu gzip yöntemini kullanarak sıkıştırdı. Oluşan dosyanın boyutu sadece 600 bayt civarındaydı. Phil’in bu dosyayı yayınlayabilmek için özel bir nedene ihtiyacı vardı. Dosyadaki her bir bayt sayıya çevrilip yanyana yazıldığında oluşan kocaman sayı asal olabiliyorsa bu yeterli bir sebepti. Uzun uğraşlar sonunda bu sayının sonuna 2 karakterlik bir sayı eklediğinde oluşan sayının asal bir sayı olduğu tespit edildi. Bu asal sayı aşağıdaki gibidir:

Dolayısıyla bu deCSS kodunu elde etmek için bu büyük asal sayıyı binary şeklinde bir dosyaya kaydedip sonra da gunzip gibi standart bir aracı kullanarak açmanız yeterl

Kaynak: Bu hikaye, Peter van der Linden’in Just Java 2 kitabından alınıp kısaltılarak tarafımdan türkçeye çevrilmiştir.

Windows NT’nin kaynak dosyalarının toplam boyutu yaklaşık 50GB’mış. Bir istemcinin sunucu ile kendisini eşlemesi yaklaşık 2 saat sürerken, kodların derlenmesi 8 saat kadar zaman alıyormuş.

Prince of Persia

prince -megahit yazıp çalıştırdığımızda hileleri açılıyordu. Shift+L ile bölümleri geçebiliyorduk. T ile canımız artıyordu. Güzel oyundu. 2.sinin ilki kadar sevmemiştim.

Dune 2000

Oynadığım ilk strateji oyunu. Dune nedir, neyin hikâyesidir bilmeden oynamıştım. Atreidesler, Harkonnenler, Ordoslar… Dune, Frank Herbert’in 6 kitaplık serisiydi ve ilk kez üniversitede okuyabildim. Oyunu da kitap kadar keyifliydi. Hangi firma yapmıştı bilmiyorum, sanırım Westwood’du.

SonicTank, Sandworms gibi ilginç öğeleri barındırıyordu. Command & Conquer’in atasıydı muhtemelen.

Another World

Tek disketlik efsane. Vektör grafikleriyle hazırlanmış bir oyundu ve sanırsam ilk kez bir oyunun bu kadar uzun bir açılış demosu vardı. Bu oyunu bitirmek nasip olmadı ama oynadığım sürece Prince Of Persia kadar zevk almıştım. Oyun adı gibi başka bir dünyada geçiyordu. Orda kendimize bir dost buluyorduk ve bizi yakalamaya çalışan yaratık ve uzaylılardan kaçıyorduk paso. Lazer silahı ile 8 yönde ateş edebiliyorduk. Hatta bu oyunla ilgili bir efsaneye göre, bu oyunu bir kişi tek başına yazmıştı. Helal.

Wolfstein 3D

ID Software den ilk 3D denemesiydi. Nazi kampından kaçmaya çalışan bir tutsağı konu alıyordu. Oyun gerçekten FPS tarzıydı. Daha sonrasında Doom geldi zaten. Sanırım bendeki sürümünde bazı dosyalar eksikti. Yine de uzunca bir süre oynamıştım. Düşmanlar sesi duyup geliyorlardı. Tabanca ile sadece doğrusal ateş edebiliyorduk. Bitirmek nasip olmadı.

Simcity 2000

Efendim bu oyun 4 MB ram istiyordu ve benim bilgisayarımda çalışmıyordu. Gidip arkadaşlarımda oynuyordum ben de. Daha sonra çok sıkıcı bir oyun olduğuna kanaat getirmiştim.

Warcraft

Bu oyun nasıl bu kadar popüler oldu bilmiyorum ama ben de zamanında oynamıştım. İlk kez FRP karakterleri, orcları falan gördüğüm bir oyundu. Dune kadar haz vermememişti stratejik anlamda.

Transport Tycoon

Microprose’dan muhteşem bir taşımacılık oyunuydu. Zamanın ötesinde grafikleri ve arayüzü ile çok zamanımı çaldı. İsometrik olarak haritaya 4 açıdan bakabiliyorduk. Otobüs, uçak ve tren taşımacılığı yapabiliyorduk. Fabrikalardan şehirlere hammadde, bir şehirden diğerine yolcu taşıyabiliyorduk. Oyunda taşımacılık adına birçok seçenek vardı. Seneler geçtikçe yeni trenler, uçaklar ve otobüsler çıkıyordu. Reklâm verebiliyorduk ve rakiplerimizin şirketlerini satın alabiliyorduk. Her aracı kendisine ait bir pencerede görebiliyorduk. En karlı taşımacılık trenle yapılandı. Bu oyunun açık hali http://www.openttd.org adresinde mevcut. İndirip eski günleri yad edebilirsiniz.

X-Com Apocalype

Uzaylıları avlayıp dünyanın güvenliğimi sağladığımız serinin 3. oyunuydu. Araştırmalar yapıp yeni ekipmanlar buluyorduk. Şirkete elemanlar alıp, uzaylıları yakalıyorduk. Boyutlar arası geziyorduk. Görevlere gidiyorduk. Olsa yine oynarım.

Simya üzerine kurulmuş bu dünyada her şey başka bir şeye simyacılar tarafında dönüştürülebiliyor. Tek koşul ise eşit değişim. Ne istiyorsan onun değerinde bir şey vermelisin.

Simya bir çok problemi çözdüğü için bu dünya ile bizim dünyamız arasında bazı farklılıklar var. Bir uzuv kaybedildiğinde protez takmak yerine kaybedilen uzuvun görevini yerine getiren mekanik parçalar(automail) rahatça takılabiliyor.

Hikaye oldukça akıcı. FMA diğer animeler gibi gereksiz uzatılmadan 52 bölümde tamamlandığından bölümler izleyiciyi sıkmıyor. Çizim ve ses kalitesi yeterince iyi.

http://bdn.borland.com/article/borcon/files/1226/paper/1226.html

Ben daha önce hiç bu kadar ilginç, eğlenceli ve yararlı bir makale okumamıştım. Yazı da çeşitli tipteki kullanıcıların neyi nasıl değerlendirdikleriyle ilgili tespitler yapılmış.

Birkaç tane de kural verilmiş

• İyi tasarlanmış kullanıcı arabirimli bir program ancak kullanıcının düşündüğü gibi çalışandır
• Sunum modeli kullanıcı modeline yaklaştıkça programın kullanımı ve anlaşılması kolaylaşır
• Kullanıcılar en basit modeli kullanacaklardır
• Her seçenek sunduğunuzda kullanıcıdan bir karar vermesini istiyorsunuz
• Tutarlılık kullanım kolaylığı sağlar
• Bir penceredeki kelime sayısı arttıkça onları okuyan kullanıcı sayısı azalır

  ]]> http://www.thexpot.net/2005/11/etkili-kullanici-arabirimleri-hazirlamak/feed/ 2