Düşününki C++ için bir IDE hazırlamışsınız ve bu IDE de oldukça popüler olmuş. 20,000 geliştirici tarafından kullanılıyor ve yıllardır da bunu satıyorsunuz. IDE’nin performansı fena değil ne de olsa C++ derleyiciler yavaşlıkları ile ünlüdürler.

Fakat bu IDE’nin kullanıcılarından birisi (Andread Hausladen) öyle bir yama yapıyorki derleme zamanı %75 azalıyor. Görünen o ki; derleme işlemi başlatıldığında derleyiciye IDE tarafından bazı callback fonksiyonları kaydediliyormuş ve bunlardan birisi de OpenFile fonksiyonuymuş. Sorun ise OpenFile fonksiyonunun aynı zamanda dosya var mı yok mu kontrol etmek için de kullanılıyor olmasıymış ki bu da oldukça zaman kaybına neden oluyormuş. Andreas ise yamasında OpenFile çağırılmadan önce GetFileAttributes fonksiyonu ile dosyanın var olup olmadığının kontrol edilmesini, dosya varsa OpenFile çağırılmasını sağlamış ki bu da 30 saniyelik derleme süresini 4.5 saniyeye düşürmüş!

İşin ironik tarafı ise enerji tasarruflu uygulama geliştirme için yapılabileceklerle ilgili StackOverflow’da sorulan bu soruda karşıma çıktı. İlk cevap şu an C++ Builder’ı geliştiren CodeGear’ın ürün sorumlusu Nick Hodges‘dan gelmiş, ikinci cevap ise tam bir ayar niteliğinde.

C++ Builder’ın yılda 200 gün çalışıp, günde 15 dakikasını derleme işleminin bitmesini bekleyerek harcayan 20000 geliştirici tarafından 5 yıldır kullanıldığını düşünürsek saatte 50$ masraf ile toplam maliyet 187.5 milyon doları buluyor. Borland’ın neden bu hale geldiğine şaşmamak lazım.

C#’ın gelişmiyle birlikte söz diziminde (syntax) de bazı iyileştirmeler olduğunu heralde duymuşsunuzdur. Bu yazıda c# 1′den itibaren c# 3′e kadar ne gibi değişikler olduğunu kısaca bir toparlayalım.

Bahsedeceğim iyileştirmelerin bir çoğunun temeli C# 2′de atıldı. Örneğin C# 1′de bir formu kapatmak için bir butona event handler eklemek istediğimizde aşağıdaki gibi bir kod yazmamız gerekiyordu. Devam…

Tanım: Sadece 1′ ve kendisine tam bölünebilen pozitif tam sayılara asal sayı denir. Peki bir sayının asal olup olmadığını nasıl kontrol edebiliriz? Sayımız n olsun. Bu durumda 2 ile n-1 arasında tüm tam sayılara tam bölünüp bölünmediğini kontrol ederek asal olup olmadığını söyleyebiliriz. Bu durumda (n-3) tane bölme işlemi yapmamız gerekiyor.

Bilgi: Tek çift asal sayı 2′dir. Bu bilgi ışığında; yaptığımız bölme işlemlerinin sayısını yarıya indirebiliriz. 2 hariç çift sayılar için asallık kontrolü yapmamıza gerek yok.

Teorem: Bir sayısı kareköküne kadar hiçbir sayıya tam bölünmüyorsa o sayı asaldır. Bu durumda yaptığımız bölme işlemlerinin sayısı baya bir azalacak, çünkü sadece çift olmayan ve karekök n’den küçük tam sayılar için bu testi yapmamız yeterli olacaktır.

public bool isPrime(int n)
{
  if (n < 2) return false;
  for (int i = 2; i*i <= n; i+=2)
    if (n % i == 0) return false;
  return true;
}

GoF’un Design Pattern kataloğundan sonra da bir sürü pattern adı ortaya atıldı ve atılmaya devam ediyor. Bu iş tam bir çılgınlığa döndü. Aynen Extreme Programming paradigmalarından sonra Agile Development, Alt.Net adıyla bir sürü türevinin ortaya çıkması gibi.

Efendim, nedir bu Dependency Injection?

Bir sınıfın ne olduğuna bakmaksızın ortak bir arayüz veya ortak bir sınıfı kullanması, yani o sınıfa ya da arayüze bağımlı hale getirilmesi. Örneğin bir veritabanı bağlantısı için IDbConnection diye bir arayüz tanımlanmış olsun. MSSQL, MySQL, vb veritabanlarına bağlanmak için bağlantı sınıfları oluştururken doğal olarak bu arayüzü kullanarak sınıflar tanımlarızki araya bir katman koyalım da veritabanı bağlantısıyla işi olan sınıflar veritabanının ne olduğuna bakmasızın işlerini yapabilsinler. Aşağıdaki kodda da dependency injection yapmış oluyoruz. Hatta bunların türleri var: Devam…

Javada operator overloading yok. Baya bir süre neden koymuyorlar diye merak etmiştim, hatta bir yerde operator overloading’in kodun okunurluğunu azaltacağı için Sun’ın bu özelliği eklemeye sıcak bakmadığını okumuştum. O zaman da saçma gelmişti, şimdi de. Ne yani? Bir yerimizi keseriz diye evde hiç bıçak bulundurmayalım mı?

Elbette fütursuzca kullanıldığında kodun okunurluğunu düşürür fakat inanılmaz derecede arttıracağı yerler de yok değil.

.Net için Entity Spaces adında veritabanı katmanı var. NHibernate‘in aksine bu katman hiç reflection kullanmıyor, onun yerine veritabanı şablonuna göre kod oluşturuyor. Böylece xml ayar dosyalarıyla uğraşmıyorsunuz ve oldukça iyi performans elde ediyorsunuz. İşin en güzel yanı ise kod içindeki sorgular aynen bir SQL sorgusu gibi görünüyor ve okunurluğu arttırıyor. Peki bunu nasıl yapıyor? Operator Overloading ile… Devam…