Fakat bu IDE’nin kullanıcılarından birisi (Andread Hausladen) öyle bir yama yapıyorki derleme zamanı %75 azalıyor. Görünen o ki; derleme işlemi başlatıldığında derleyiciye IDE tarafından bazı callback fonksiyonları kaydediliyormuş ve bunlardan birisi de OpenFile fonksiyonuymuş. Sorun ise OpenFile fonksiyonunun aynı zamanda dosya var mı yok mu kontrol etmek için de kullanılıyor olmasıymış ki bu da oldukça zaman kaybına neden oluyormuş. Andreas ise yamasında OpenFile çağırılmadan önce GetFileAttributes fonksiyonu ile dosyanın var olup olmadığının kontrol edilmesini, dosya varsa OpenFile çağırılmasını sağlamış ki bu da 30 saniyelik derleme süresini 4.5 saniyeye düşürmüş!

İşin ironik tarafı ise enerji tasarruflu uygulama geliştirme için yapılabileceklerle ilgili StackOverflow’da sorulan bu soruda karşıma çıktı. İlk cevap şu an C++ Builder’ı geliştiren CodeGear’ın ürün sorumlusu Nick Hodges‘dan gelmiş, ikinci cevap ise tam bir ayar niteliğinde.

C++ Builder’ın yılda 200 gün çalışıp, günde 15 dakikasını derleme işleminin bitmesini bekleyerek harcayan 20000 geliştirici tarafından 5 yıldır kullanıldığını düşünürsek saatte 50$ masraf ile toplam maliyet 187.5 milyon doları buluyor. Borland’ın neden bu hale geldiğine şaşmamak lazım.

Bahsedeceğim iyileştirmelerin bir çoğunun temeli C# 2′de atıldı. Örneğin C# 1′de bir formu kapatmak için bir butona event handler eklemek istediğimizde aşağıdaki gibi bir kod yazmamız gerekiyordu.

//C# 1
public Form1()
{
  InitializeComponent();
  button1.Click += new EventHandler(button1Click);
}
void button1Click(object sender, EventArgs e)
{
  Close();
}

public Form1()
{
  InitializeComponent();
  button1.Click += button1Click;
}
void button1Click(object sender, EventArgs e)
{
  Close();
}

public Form1()
{
  InitializeComponent();
  button1.Click += delegate(object sender, EventArgs e) { Close(); };
}

public Form1()
{
  InitializeComponent();
  button1.Click += delegate { Close(); };
}

string[] nums = new string[] { "1","2","3","4","5","6" };
int[] arr =Array.ConvertAll<string, int>(nums, delegate(string input)
                                                              {
                                                                  return int.Parse(input);
                                                              });

string[] nums = new string[] { "1","2","3","4","5","6" };
int[] arr =Array.ConvertAll<string, int>(nums, int.Parse);

string[] nums = new string[] { "1","2","3","4","5","6" };
var arr =Array.ConvertAll(nums, x=>int.Parse(x));

string[] nums = new [] { "1","2","3","4","5","6" };
//ya da kısaca:
string[] nums = { "1","2","3","4","5","6" };

Bilgi: Tek çift asal sayı 2′dir. Bu bilgi ışığında; yaptığımız bölme işlemlerinin sayısını yarıya indirebiliriz. 2 hariç çift sayılar için asallık kontrolü yapmamıza gerek yok.

Teorem: Bir sayısı kareköküne kadar hiçbir sayıya tam bölünmüyorsa o sayı asaldır. Bu durumda yaptığımız bölme işlemlerinin sayısı baya bir azalacak, çünkü sadece çift olmayan ve karekök n’den küçük tam sayılar için bu testi yapmamız yeterli olacaktır.

public bool isPrime(int n)
{
  if (n < 2) return false;
  for (int i = 2; i*i <= n; i+=2)
    if (n % i == 0) return false;
  return true;
}

Efendim, nedir bu Dependency Injection?

Bir sınıfın ne olduğuna bakmaksızın ortak bir arayüz veya ortak bir sınıfı kullanması, yani o sınıfa ya da arayüze bağımlı hale getirilmesi. Örneğin bir veritabanı bağlantısı için IDbConnection diye bir arayüz tanımlanmış olsun. MSSQL, MySQL, vb veritabanlarına bağlanmak için bağlantı sınıfları oluştururken doğal olarak bu arayüzü kullanarak sınıflar tanımlarızki araya bir katman koyalım da veritabanı bağlantısıyla işi olan sınıflar veritabanının ne olduğuna bakmasızın işlerini yapabilsinler. Aşağıdaki kodda da dependency injection yapmış oluyoruz. Hatta bunların türleri var:

• Interface Injection (Type1): Bağımlılığın interface olarak tanımlanması

  public class EmployeeLister {
    public EmployeeLister() {}
    public IList GetEmployees(IDbConnection connection) {}
  }

• Property Injection (Type2): Bağımlılığın bir property’e atanması

  public class EmployeeLister {
    public EmployeeLister() {}
    public IList GetEmployees() {}
    public IDbConnection Connection {get;set;}
  }

• Constructor Injection (Type3): Bağımlılığın constructorda geçilmesi

  public class EmployeeLister {
    public EmployeeLister(IDbConnection connection) {}
    public IList GetEmployees{}
  }

Elbette fütursuzca kullanıldığında kodun okunurluğunu düşürür fakat inanılmaz derecede arttıracağı yerler de yok değil.

.Net için Entity Spaces adında veritabanı katmanı var. NHibernate‘in aksine bu katman hiç reflection kullanmıyor, onun yerine veritabanı şablonuna göre kod oluşturuyor. Böylece xml ayar dosyalarıyla uğraşmıyorsunuz ve oldukça iyi performans elde ediyorsunuz. İşin en güzel yanı ise kod içindeki sorgular aynen bir SQL sorgusu gibi görünüyor ve okunurluğu arttırıyor. Peki bunu nasıl yapıyor? Operator Overloading ile…

CustomerQuery cust = new CustomerQuery("c");
OrderQuery order = new OrderQuery("o");
OrderItemQuery item = new OrderItemQuery("oi");


cust.Select(cust.CustomerName, (item.Quantity * item.UnitPrice).Sum().As("TotalSales"));
cust.InnerJoin(order).On(order.CustID == cust.CustomerID);
cust.InnerJoin(item).On(item.OrderID == order.OrderID);
cust.GroupBy(cust.CustomerName);
cust.OrderBy("TotalSales", esOrderByDirection.Descending);

CustomerCollection coll = new CustomerCollection();
coll.Load(cust);